Een pas geboren kind treedt de wereld onschuldig tegemoet. In de loop van de tijd kan het zo zijn dat het kind niet precies heeft gekregen wat het echt nodig had. Sommige behoeftes van het kind bleven daardoor onvervuld.

Het kind vormde zich een beeld van zichzelf en de wereld om zich heen, waarbij het overlevingsstrategieën ontwikkelde om pijn, verdriet, afwijzing en andere tekortkomingen te kunnen dragen, die het proces van opgroeien onvermijdelijk met zich meebracht. Deze strategieën blijven we soms toepassen, ook wanneer we volwassen zijn en deze mechanismes eigenlijk niet meer nodig hebben. 

Om het innerlijk kind te helen, is het in de eerste plaats belangrijk om vanuit je volwassen bewustzijn de gevoelens en behoeftes van je innerlijk kind te erkennen. Wanneer je bijvoorbeeld gevoelens zoals boosheid, angst, afwijzing en verdriet zou kunnen toelaten en kunt doorvoelen, kun je ook toewerken naar het loslaten ervan. Dit is waar innerlijk kind werk over gaat.